Estatuko pobrezia pixka bat hobetu da azken urtean, baina oso gutxi eta biztanleria osoa neurri berean harrapatu gabe. Haurrak dira oraindik ere talde kaltetuena, batez ere guraso bakarreko etxeetan, familia ugarietan edo jatorri migratzaileko familietan bizi direnak. Hala jasotzen du Haurren pobrezia Estatuan txostenak. Haurren Bizi Baldintzei buruzko 2026ko Inkestaren analisia, Haurren Plataformak aurkeztua, Estatistikako Institutu Nazionalak (INE) argitaratutako azken datuetatik abiatuta.<\/p>\n\n\n\n
Txosten horren arabera, Estatu osoko haurren artean pobreziako eta\/edo gizarte-bazterketako arrisku-tasa (AROPE) % 33,2koa da, zertxobait hobetu ondoren. Hala ere, biztanleria osoarena baino askoz handiagoa izaten jarraitzen du, % 25,5era jaisten baita, eta horrek agerian uzten du berriz ere haurren eta helduen artean dagoen arrakala.<\/p>\n\n\n\n
Gainera, txostenak ohartarazten du etxe kalteberenetako batzuek okerrera egin dutela. Hori da guraso bakarreko familien kasua, pobrezia-arriskua handitzen duen familia-eredu bakarra, AROPE tasa % 50,8 eta pobrezia larria % 22,3 izanik. Hiru seme-alaba baino gehiago dituzten familia ugarien kasuan, tasa hiru puntu igo da, % 68,2ra iritsi arte. Ama edo aita atzerritarra duten haurrek ere egoera bereziki kezkagarria dute: % 67,5 pobreziako edo gizarte-bazterketako arriskuan daude, aurreko urtean baino 1,1 puntu gehiago.<\/p>\n\n\n\n
Premiazkoa da haurrei eta familiei ematen zaien laguntza indartzea<\/p>\n\n\n\n
Datu horiek agerian uzten dute beharrezkoa dela haurtzaroko politikak indartzea eta premiaz jardutea haur guztiak babesteko, batez ere zailtasun handienak dituzten etxeetan bizi direnak. Hirukidek eta FEFNk neurri unibertsalak eskatzen ditugu, hala nola seme-alabengatiko prestazio bat, gutxieneko ongizatea eta aukera berdintasuna bermatzeko, bai eta behar espezifikoak dituzten familiei laguntza indartua emateko ere, hala nola premia ugariei, guraso bakarrei edo migratzaileei.<\/p>\n\n\n\n
Familia ugarien erakundeek gogorarazi dutenez, datu horiek berriz ere agerian uzten dute haurren pobreziari aurre egiteko beharrezkoa dela seme-alabak dituzten familiei hobeto laguntzea eta haien errealitateari modu justuan erantzutea. Etxe bakoitzaren tamaina eta egoera kontuan hartzen ez direnean, desberdintasunak larriagotu egiten dira, eta karga handiena hartzen dutenek ere arrisku handiagoa dute.<\/p>\n\n\n\n